Cukrzyca

Cukrzyca - cukrzyca typ I, cukrzyca typ II

Eksperci są zgodni co do tego, iż u podłoża cukrzycy leżą różnorodne przyczyny. W rzadkich przypadkach do rozwoju cukrzycy prowadzić mogą choroby takie jak: rak trzustki lub pewne zaburzenia hormonalne, jak również wszystkie czynniki uszkadzające trzustkę, takie jak długotrwałe nadużywanie alkoholu czy niektóre leki. Jednakże w większości przypadków przyczyny cukrzycy pozostają nieznane.

Cukrzyca to choroba upośledzająca zdolność skutecznej utylizacji pokarmu. Hormon o nazwie insulina, wytwarzany przez trzustkę, wspomaga organizm w przetwarzaniu pożywienia w energię. Cukrzyca pojawia się wtedy, gdy zachodzi jedna z dwóch wymienionych tu sytuacji: trzustka przestaje produkować insulinę lub organizm nie jest w stanie wykorzystać wytworzonej przez gruczoł insuliny.

Cukrzyca to właściwie dwie odrębne choroby. Cukrzyca typu I to niezdolność do wytwarzania insuliny. Cukrzyca typu II to niezdolność di jej utylizowania. Cukrzyca ciążowa jest czasem wymieniana jako typ III, w rzeczywistości jednak wiąże się ściśle z cukrzycą typu II. Jest to przejściowy stan, zwykle w połowie ciąży ,będący wynikiem nadprodukcji hormonów lub niezdolności trzustki do sprostania wzmożonemu zapotrzebowaniu na insulinę. Cukrzyca ciążowa zazwyczaj znika zaraz po porodzie, jednakże kobiety, które na nią cierpiały, są bardziej podatne na cukrzycę typu II.

Mówiąc o zapobieganiu cukrzycy, zazwyczaj myślimy o cukrzycy typu II ,która zresztą stanowi większość przypadków i której można uniknąć, stosując właściwą dietę. Nie jest jasne, w jaki sposób można zapobiegać cukrzycy typu I. Pewne jest tylko ,że obie postaci choroby łatwiej kontrolować wtedy, gdy stosuje się ściśle dietę zgodną z daną grupą krwi.

Stosowanie Noni doskonale się sprawdza we wspomaganiu leczenia cukrzycy. Nie dysponujemy do tej pory wynikami badań naukowych, które wyjaśniałyby, dlaczego sok z Noni pomaga przy obydwu typach cukrzycy. Prawdopodobnie wpływ na to ma jego modulujące i tonizujące działanie na system immunologiczny.
 

Zalecana: Dieta zgodna z grupą krwi

Zalecane produkty:

Nopalin	Polinesian Noni	Chromium Max 500	AC-Zymes

Wskazane również:

• Super CoQ10
• C 500,
• C Plus Flavonoids
• Vitamine E
• Strong Bones 250
• Strong Bones 100
• Garlic Caps
• Protect 4 Life
• Mega Protect 4 Life
• AC Zymes
• Acidophilus with Psylium
   

Cukrzyca typ I zwana również cukrzycą młodocianych, występuje już w wieku dziecięcym. Ten typ jest uwarunkowany w dużym stopniu genetycznie. U pacjentów chorujących na tę odmianę, do ujawniania się choroby dochodzi często po infekcjach: świnka, różyczka. Jest to spowodowane zaburzeniami i nieprawidłowym funkcjonowaniem wysp trzustkowych, które nie produkują wystarczającej ilości insuliny, hormonu sterującego procesami spalania glukozy w komórkach.

Niektóre badania stwierdzają również korelację między cukrzycą młodzieńczą a spożyciem mleka,szczególnie mało tolerowanego przez osoby z grupą krwi A, grupą krwi O i grupą krwi AB. Cukrzycę typu I zwykle leczy się podając insulinę, jak również stosując dietę niskocukrową. Stosowanie Noni doskonale się sprawdza we wspomaganiu leczenia tego typu cukrzycy. Nie dysponujemy do tej pory wynikami badań naukowych, które wyjaśniałyby, dlaczego sok z Noni pomaga przy obydwu typach cukrzycy. Prawdopodobnie wpływ na to ma jego modulujące i tonizujące działanie na system immunologiczny.

Cukrzyca typu I można kontrolować jedynie zastrzykami insuliny i ścisłą dietą. Choroba jest nieuleczalna, ale ostrożne postępowanie pozwala chorym prowadzić normalne życie.
 

Dawkowanie Noni

• pić raz rano na czczo minimum 1/2 godziny przed śniadaniem.

• wieczorem min. 2 godz. po jedzeniu (po obiedzie) i pół godz. przed kolacją;

• po trzech miesiącach zwiększyć dawkę do 2 razy dziennie po 30 ml (wąski kieliszek z plastiku lub szklany).

• minimalna jedna dawka wynosi 30 ml.

• zależności od stanu choroby może wynosić nawet 60 ml lub więcej.

• osoby, których waga przekracza 125 kg muszą zwiększyć dawkę podstawową o zawartość około 1 łyżki stołowej.

• osoby powyżej 150 kg zwiększają dawkę o 2 łyżki stołowe.
   

Dawkowanie Noni u dzieci

Uwaga: nie podawać metalową łyżką ze względu na aktywne biologicznie składniki w Polinesian Noni.

"Wszystkie naturalne produkty CaliVita International mogą być zażywane przez cukrzyków". - dr Edit Varga CaliNews maj 2003 str.8

Cukrzyca typ II pojawia się u osób dorosłych najczęściej po 40 roku życia. Jest to cukrzyca niezależna od insuliny. Częstym powodem powstania tego typu choroby jest nadwaga. Konsekwencją tej choroby jest nadmiar cukru w organizmie. Poprzez użycie Noni dochodzi do jego stabilizacji. Biorąc pod uwagę fakt, iż otyłość jest głównym czynnikiem ryzyka wystąpienia cukrzycy i wielu innych chorób, Polinesian Noni jako suplement, doskonale się sprawdza we wspomaganiu leczenia tego typu cukrzycy oraz regulacji właściwej wagi ciała.
Wbrew dotychczasowej opinii o nieuleczalności tej choroby, nauka i lekarze (również w Polsce) notują wiele wyleczeń z cukrzycy typu II, właśnie po zastosowaniu naturalnego liofilizowanego soku Polinesian Noni i diety zgodnej z grupą krwi...
Dr. Stephen Hall , M.D., "Noni normalizuje funkcję receptorów ścianek komórek i wiele osób z mojej praktyki z cukrzycą typu II jest wyleczona."

Dr Ralph Heinicke, biochemik - odkrywca głównych alkaloidów w soku z Noni opowiada jedno ze swoich doświadczeń związanych ze śpiączką: "Zauważyłem, że połączenie różnych substancji w Noni może sprawić cuda. Podczas gdy badałem jeszcze możliwości, jakie daje nam Noni, zaaplikowałem z moim przyjacielem naukowcem pewnej pacjentce, która leżała od trzech miesięcy w śpiączce prokseroninę (jeden z aktywnych alkaloidów wchodzących w skład Noni). Po dwóch godzinach kobieta obudziła się, usiadła na łóżku i zapytała gdzie się znajduje?"

Sok z Polinesian Noni doskonale sprawdza się przy wspomaganiu leczenia obydwu typów cukrzycy, a wyniki są wprost zaskakujące - 84% skuteczności!
Cukrzyca typu II może torować drogę innym poważnym i zagrażającym życiu stanom. Do najpoważniejszych należy choroba wieńcowa, będąca główną przyczyną zgonów osób chorych na cukrzycę. Wysokie stężenie cukru we krwi może mieć negatywny wpływ na cały ustrój chorego. Utrzymując się przez lata, może doprowadzić do ataku serca i udaru u stosunkowo młodych ludzi,być też przyczyną utraty wzroku, amputacji stopy lub nogi, a wreszcie niewydolności nerek.

Polinesian Noni może pić każdy: osoby dorosłe w każdym wieku, kobiety w ciąży, niemowlęta, dzieci i sportowcy.

Osoby chore w celach wspomagania leczenia powinny pić Noni:

• przez trzy pierwsze miesiące kuracji dawka 15 ml (plastikowa łyżka stołowa) trzy razy dziennie: rano, popołudniu i wieczorem. Pić raz rano na czczo minimum pół godziny przed śniadaniem. W południe i wieczorem min. 2 godz. po jedzeniu (np. po obiedzie) i pół godz. przed posiłkiem; - po trzech miesiącach zwiększyć dawkę do 3 razy dziennie po 20 ml (wąski kieliszek z plastiku lub szklany)
• Minimalna jedna dawka wynosi 30 ml (2 x 15ml). W zależności od stanu choroby może wynosić nawet 30 ml lub więcej. Osoby, których waga przekracza 125 kg muszą zwiększyć dawkę podstawową o zawartość około 1 łyżki stołowej. Osoby powyżej 150 kg zwiększają dawkę o 2 łyżki stołowe.

Nie istnieje żadne prawdopodobieństwo przedawkowania lub uzależnienia się od soku Noni.

 

Suplementy w cukrzycy typu II

OWOCE I WARZYWA W DIECIE

Owoce i warzywa a cukrzyca – to bardzo ważna zdrowotnie kwestia.

Wiadomo, że warzywa i owoce są źródłem niezbędnych organizmowi witamin, soli mineralnych, włóknika pokarmowego w diecie. Na przykład zawarte w nich związki mineralne pomagają utrzymać równowagę kwasowo-zasadową organizmu, ponadto działają odkwaszająco. Nie mniej cenny jest zawarty w nich włóknik (zwany też błonnikiem), który chociaż nie jest trawiony przez przewód pokarmowy człowieka, to zmniejsza uczucie głodu, pobudza pracę jelit i zapobiega zaparciom. Włóknik, zwłaszcza ten rozpuszczalny w wodzie jest uznanym środkiem hamującym wchłanianie cholesterolu, dzięki czemu zapobiega w pewnym stopniu miażdżycowym powikłaniom cukrzycy.


Czy są jakieś ograniczenia w konsumpcji owoców i warzyw, ze względu na zawartość węglowodanów?

Warzywa i owoce posiadają zróżnicowaną zawartość węglowodanów – jedne zawierają ich niewielkie ilości i inne dość znaczne. Znaczna ilość węglowodanów oznacza dużą zawartość kalorii i trudne zadanie dla trzustki osoby z chorej na cukrzycę. Dla potrzeb diety cukrzycowej podzielono, więc warzywa na grupy, w zależności od zawartości węglowodanów. Ułatwia to wybór warzyw i owoców z pożądanej grupy, a także równoważną energetycznie wymianę produktów między grupami.


Jak podzielono owoce i warzywa ze względu na zawartość węglowodanów?

Grupa I – warzywa o zawartości 2–5 proc. węglowodanów: boćwina, brokuły, cykoria, kalafior, ogórek, pomidor, rzodkiewki, rabarbar, sałata, szczypiorek, szpinak, szparagi. Owoce: arbuzy, cytryny, grejpfruty, melony, poziomki, truskawki, żurawiny.

Grupa II – warzywa o zawartości 5–10 proc. węglowodanów: brukiew, brukselka, buraki, cebula, dynia, jarmuż, fasolka szparagowa, kalarepa, kapusta biała, czerwona i włoska, marchew, papryka, nać pietruszki, pory, rzepa, szczaw, włoszczyzna z kapustą i bez. Owoce: agrest, ananasy, borówki, brzoskwinie, czarne jagody, czereśnie, gruszki, jabłka, jeżyny, maliny, mandarynki, morele, pomarańcze, porzeczki białe i czerwone, wiśnie.

Grupa III – warzywa o zawartości 10–25 proc. węglowodanów: bób, chrzan, czosnek, groszek zielony, koperek zielony, korzeń pietruszki, seler, ziemniaki. Owoce: banany, czarne porzeczki, śliwki, renklody, winogrona, owoce suszone.

Grupa IV – warzywa o zawartości do 75 proc. węglowodanów: groch, fasola, soja, soczewica, kukurydza.


Czy któreś z wymienionych warzyw można jeść bez ograniczeń?

Warzywa z grupy I i II mogą być spożywane przez chorych na cukrzycę prawie bez ograniczeń, ponieważ charakteryzują się niewielką ilością węglowodanów i ogólną niską wartością energetyczną.


Spożycie, których warzyw należy ograniczać?

Ograniczać należy spożywanie warzyw z grupy IV i III, szczególnie ziemniaków. Powodem jest bardzo duża ilość skrobi – wielocukru przekształcanego w organizmie w cukry proste. W sytuacji niedoboru insuliny może to skomplikować metabolizm spalania glukozy. Ponadto nadmiar węglowodanów w diecie może spowodować przekroczenie potrzeb energetycznych organizmu, co grozi nadwagą utrudniającą leczenie cukrzycy.


Czy w jedzeniu owoców trzeba się ograniczać?

Owoce, w odróżnieniu od warzyw, są bogate w łatwo przyswajalne węglowodany proste. W diecie osoby chorej na cukrzycę określa się ich ilość w zależności od wartości energetycznej oraz zalecanej dziennej liczby węglowodanów. Ograniczenia dotyczą szczególnie owoców z grupy II i III. Duże ich spożycie może spowodować zwiększenie stężenia glukozy we krwi i w moczu. Rezygnując z innych pokarmów bogatych w kaloryczne węglowodany (ziemniaki, produkty zbożowe), można zjeść więcej owoców.
 

BIAŁKO I TŁUSZCZ W DIECIE DIABETYKA
 

Co powinniśmy wiedzieć o roli jaką pełni białko w cukrzycy?

Białko niezbędne jest organizmowi w okresie wzrostu oraz do reperacji zużytych elementów komórek i tkanek ciała. W małym stopniu jest zużywane do wytwarzania energii. W źle leczonej cukrzycy białko może być nadmiernie zużywane, jako paliwo energetyczne, co jest niekorzystne dla zdrowia.


Ile powinno być białka w codziennej standardowej diecie dla dorosłych?

Dorosłym – chorym na cukrzycę można zalecić ilość białka równą – 10-20% wartości energetycznej codziennej diety. W tym zalecane jest, aby w 30-50% były to białka roślinne. Z danych statystycznych wynika, że w Polsce spożywa się więcej białka, niż to wynika z potrzeb fizjologicznych. Toteż, jeśli ktoś pragnie dokładniej określić dawkę potrzebną swemu organizmowi powinien przyjąć zasadę – codzienna porcja białka = 1 g białka na 1 kg należnej (optymalnej do wzrostu) masa ciała. Należną masę ciała w kg wagi ciała obliczamy uproszczoną metodą – odejmując od wzrostu mierzonego w cm - cyfrę 100).


Jaką porcję białka powinny otrzymać dzieci i kobiety w ciąży?

Dzieciom, podaje się w diecie więcej białka, które jest niezbędne do wzrostu – 2-4 g na 1 kg należnej wagi ciała. Wskazane jest, aby 60-70% należnej wagi ciała stanowiło białko zwierzęce. Zawiera ono, tzw. aminokwasy egzogenne, których ludzki organizm nie wytwarza sam, a które są niezbędne szczególnie w okresie intensywnego wzrostu i rozwoju. Kobiety chorujące na cukrzycę - w ciąży lub w laktacji – powinny spożywać nieco więcej pełnowartościowego białka, tj. 1,0 – 1,2 g na kg należnej masy ciała.


W jakich produktach znajduje się najbardziej wartościowe białko?

Najbardziej wartościowe jest białko zwierzęce zawarte w chudym mięsie: cielęcym, wołowym, końskim, jagnięcinie; drobiowym (białe mięso z kurczaka, indyka, bez skóry); królik, dziczyzna, chude wędliny (szynki drobiowe). Równie wartościowe jest białko z nabiału: z chudego mleka, twarogu, jogurtu i innych odtłuszczonych przetworów mlecznych. Z białek roślinnych szczególnie godny jest polecenia gluten, którego dużo znajdziemy np. w wysokoglutenowych makaronach. (Ale uwaga, na gluten niekiedy jesteśmy uczuleni - dotyczy to zwłaszcza małych dzieci). Dużo wartościowego białka znajduje się również w nasionach roślin strączkowych, tj. w grochu, fasolce lub soi.


Jaka jest rola tłuszczu w diecie?

Przeciętny Polak, czerpie blisko 40% zapotrzebowania na energię z tego źródła – tymczasem nie powinno ono dostarczać dziennie więcej niż 30% kalorii. Tej 30% racji kalorycznej nie należy jednak zbytnio pomniejszać, gdyż wbrew ugruntowanym poglądom tłuszcz jest nie tylko dostarczycielem kalorii, lecz źródłem niezbędnych organizmowi rozpuszczalnych w nim witamin A,E,D.


Tłuszcz a cukrzyca, to ważne pytanie: – ile i jakiego tłuszczu powinna spożywać osoba chora na cukrzycę?

Wskazane jest, aby dzienne spożycie:

• tłuszczu ze zwierząt rzeźnych i z mleka - tzw. tłuszczów nasyconych – np. masła, śmietany, tłuszczu z mięsa, serów, smalcu, itp. – stanowiło od 0- 10% ogółu kalorii w diecie. < olej czy oliwek, z oliwa (np. energii ogółu 10-20% – jednonienasycone tłuszczowe kwasy tzw. zawierającego

• tłuszczy wielonienasyconych, które wchodzą w skład wielu olei roślinnych – mieściło się w granicach 3-7% codziennej porcji kalorii.

Co powinniśmy wiedzieć o zawartości cholesterolu w diecie?

Cholesterol w cukrzycy jest dużym zagrożeniem dla naczyń krwionośnych i układu krążenia. Lista produktów zawierających dużo cholesterolu powinna być dla osoby chorującej na cukrzycę „listą pokarmów zakazanych”, rzadko obecną w jadłospisie. Z tego względu nie należy jeść podrobów (wątroba, mózg, nerki, ozór) i ograniczyć żółtka jaj do 2-3 na tydzień. Ważne jest, aby kontrolować stężenie cholesterolu we krwi. Nie powinno ono przekraczać 180 mg% cholesterolu ogólnego. Przy czym zalecanym jest, aby w powyższej ogólnej zawartości cholesterolu zawartość tzw. dobrego cholesterolu HDL była bliska 45 mg%. tj. 1 cholesterolu ogólnego.
 

WITAMINY, MINERAŁY, WODA A CUKRZYCA

Co chory na cukrzycę powinien wiedzieć o swych codziennych potrzebach witaminowych?

Po pierwsze powinien znać rolę witamin - regulatora prawie wszystkich ważnych procesów życiowych i wiedzieć, że muszą być one dostarczone z pożywieniem, gdyż organizm sam ich nie wytwarza. Jeśli dieta jest urozmaicona i obfita w owoce i warzywa, odpowiednią dawkę wartościowego białka i wspomniany wyżej zestaw tłuszczów to na ogół nie ma potrzeby podawania witaminowych tabletek z apteki.
 

Witaminy i cukrzyca, czyli na jakie witaminy chory na cukrzycę powinien zwrócić szczególną uwagę?

Przede wszystkim na zasobność w diecie:

• witaminy A – zwłaszcza w postaci jej roślinnej postaci -beta karotenu, którego jest najwięcej w pomidorach, marchwi, warzywach liściastych: sałacie, natce pietruszki, itp.;
   

• witaminy C - najwięcej jest jej w kiszonej kapuście, zielonych warzywach liściastych, owocach jagodowych (czarna porzeczka, truskawka, itp.), cytrusach.
   

• witaminy E - najwięcej jest w kiełkach pszenicy, soi, olejach roślinnych, zielonych warzywach liściastych, itd.

Witaminy te są znanymi ze swej skuteczności antyoksydantami. Chronią naczynia krwionośne przed miażdżycą, co zapobiega groźnym powikłaniom cukrzycy.


Sole mineralne (biopierwiastki) a cukrzyca:

W poprawnie zestawionej diecie dla osoby z cukrzycą nie powinno zabraknąć żadnego z ważnych minerałów. W przypadku dzieci, kobiet ciężarnych i kobiet po menopauzie należy jednak zwrócić uwagę na zasobność w diecie mleka i jego wyrobów, które są najobfitszym źródłem wapnia. Wapnia potrzebujemy codziennie stosunkowo dużo – około 1000 - 1 500 mg na dobę. Jeśli nie lubimy mleka i jego wyrobów lub jesteśmy na nie uczuleni powinniśmy skorzystać z suplementacji aptecznej. Bardzo ważne jest żelazo, które odgrywa kluczową rolę w tworzeniu krwi dotleniającej tkanki, jak też wzmacnia odporność.( Najlepszym źródłem żelaza są warzywa strączkowe i zielone, pełnoziarniste produkty zbożowe i chude mięsa). Dużą rolę w ochronie naczyń przed powikłaniami cukrzycy - miażdżycą i chorobami krążenia odgrywają cynk, selen, miedź, mangan, które aktywizują fizjologiczną obronę antyoksydacyjną. Tętnice diabetyka są zagrożone miażdżycą i chorobami krążenia w większym stopniu, niż u osób zdrowych. Cynk i selen wzmacniają również odporność na choroby przeziębieniowe, które zaburzają metabolizm i utrudniają kontrolę cukrzycy. Związek pomiędzy magnezem a cukrzycą nie jest do tej pory w pełni poznany, chociaż są badania sugerujące, że niedobór magnezu może pogarszać kontrolę cukrzycy typu 2.


Czy chory na cukrzycę powinien pić wody więcej, niż zdrowe osoby?

Płyny (woda) a cukrzyca to częste pytanie. U chorych na cukrzycę spożywanie wody może być zwiększone, ponad normę, – jaka wynosi 2-3 litry dziennie dla osób zdrowych. Obecność glukozy w moczu zwiększa wydalanie wody z moczem i powoduje nasilanie się pragnienia. Należy, więc pić tyle płynów, aby w pełni zaspokoić pragnienie. U osób starszych, które gorzej kontrolują łaknienie konieczne jest świadome czuwanie nad wypijaniem codziennie do 3 litrów płynów (wody), aby nie doszło do odwodnienia. W diecie cukrzycowej należy używać wody zwykłej lub mineralnej, (ale nie gazowanej). Można też pić herbatki ziołowe i owocowe. Należy unikać picia lemoniady z cukrem, coca-coli, pepsi-coli, słodkich soków owocowych, itp.

ZALECENIA PRAKTYCZNE DLA OSÓB Z CUKRZYCĄ

Każdego dnia dieta powinna dostarczyć taką samą wartość kaloryczną i gatunkową pokarmów (ta ostatnia wg. podanych wyżej proporcji białka, węglowodanów i tłuszczów.).

Taka dieta przyczynia się do stabilności przebiegu cukrzycy. Dodatkowe porcje pożywienia są dozwolone wyłącznie w dniach, w których podejmowany jest większy wysiłek fizyczny lub pojawi się dodatkowa choroba, np. przeziębienie czy gorączka, które zużywają energię.

Warto ograniczyć w diecie potrawy wysokokaloryczne.

Nawet wówczas, gdy zawierają one tzw. „maszerujące” węglowodany, tj. pieczywo, kasze, ziemniaki, kluski. Dzięki ich obfitemu udziałowi w posiłkach łatwo jest przekroczyć limit dozwolonych kalorii, zaś powstała wskutek tego nadwaga może pogłębić cukrzycę i utrudnić jej leczenie.


Należy unikać potraw zawierających dużo soli.

Oznacza to zalecenie unikania ryb wędzonych i solonych (śledź), wędlin, solonego pieczywa, solonych orzechów, nadmiernego solenia potraw, bardzo pikantnych przypraw, itp.


Główne posiłki – śniadanie, obiad i kolacja – powinny zawierać produkty z białka zwierzęcego.

Zalecane produkty to: mleko, chude mięso, ser, ryby, białko jaj. Najbardziej korzystne jest jedzenie ryb oceanicznych zawierających tłuszcze z grupy omega 3, których obecność w diecie zmniejsza ryzyko miażdżycy tętnic i związanych z tym powikłań cukrzycy, np. stopy cukrzycowej.


Należy zadbać o to, by posiłki były zawsze świeżo przygotowane, nie za gorące i nie za zimne.

Najpierw powinno się przyjmować pokarmy gęste, potem płynne – wolno, dokładnie przeżuwając. Zaleca się jedzenie pokarmów przetartych przez sito, zmielonych lub drobno posiekanych.


Posiłki należy spożywać 5–6 razy dziennie w małych ilościach, nie do syta.

Ostatni posiłek przed snem powinien się składać z produktów zawierających węglowodany wolno wchłaniające się, aby chroniły pacjenta przed hipoglikemią w godzinach nocnych.


Spożywanie posiłków powinno być tak rozłożone w ciągu dnia, aby harmonizowało z działaniem specyfików leczących cukrzycę.

Najwięcej węglowodanów powinno się zjeść w posiłku przypadającym na szczyt działania tych leków.

 

Produkty CaliVita International to produkty nowej generacji, które zostały stworzone przy wykorzystaniu najnowszych technologii, zapewniających najwyższe standardy charakterystyczne dla preparatów farmaceutycznych. Jednocześnie CaliVita International korzysta z tradycji lecznictwa ludowego, sięgającej kilkuset, a nawet kilku tysięcy lat. Unikalne, a przy tym skuteczne i bezpieczne produkty w naszej ofercie, to wynik udanego połączenia współczesnej nauki i wielowiekowej tradycji.
 

Strona służy wyłącznie celom informacyjnym i w żadnym przypadku nie zastąpi porady lekarskiej. Wszystkie przedstawione produkty zaliczane są do suplementów diety, które stanowią uzupełnienie normalnej diety. Należy uważnie zapoznać się z informacją umieszczoną na polskiej etykiecie produktu, a w przypadkach wątpliwych zasięgnąć opinii specjalistów.
CalinNews
Dr Peter J.D’Adam Jedz zgodnie ze swoją grupą krwi